و در قلعچه [ اى ] كه در ميان « مسيل » « 1 » و جزيره‌اى كه اطراف اربعه آن تا بيست كروه تخمينا طول ، و دو كروه عرض آب داشت ، مكان حبس او را مقرّر ساخت ، و از راه حزم كه كسى او « 2 » را از بند رها نكند خود در كشتى نشست و به سوى قلعچه روان شد . چون مبلغى قطع مسافت نمود از اتّفاقات باد تند و طوفان عظيم و برق شديد و صاعقه و بارش بسيارى برخاست و قريب بود كه كشتى غرق شود ، مردمان به حاكم عرض كردند كه « ويلم تل » مردى قوى هيكل و زورآور است ، اگر او را رها كنند شايد تدبيرى از دست او نمايان گردد و باعث نجات و حيات ما مردم از اين طوفان شود ، حاكم كه دست از جان شسته بود ، دست و پاى « ويلم تل » را گشاده و رها كرد ، « ويلم تل » به شجاعت و پردلى كه داشت از كشتى خود را در آب انداخت و زمام كشتى را بگرفت و تكيه بر خدا كرده آن را كشيده به‌جاى ديگر كه امن بود رسانيد « 3 » و خود از آنجا بگريخت ، و در سعى آن شد كه حاكم ظالم را از ميان بردارد . چون مردم از ظلم او بجان آمده بودند با او بگرويدند ، « ويلم تل » با حاكم رزم كرد و ظفر يافت و او را هزيمت داد ، و همچنين رفته‌رفته اجماع خلايق بر « ويلم تل » شد ، چون شورش او به سماع پادشاه اليمان رسيد سپاه بسيار به دفع او فرستاد ، « ويلم تل » با فوج شاهى رزم كرد و ظفر يافت ، و فوج پادشاه اليمان به قبيح وجهى منهزم گشت .

--> ( 1 ) جهيل : « د » . ( 2 ) از : او را از بندرها نكند خود در كشتى . . . تا : و ديگر جزيرهء ذكوت ، در « ب » نيامد . ( 3 ) و : در « الف » نيامده است .